DE DAG DAT IK UIT DE KAST KWAM ALS…LIEFDESJUNK!

Ik weet het nog goed. Het was 2012. Ik zat middenin mijn opleiding tot coach. Vast onderdeel waren gesprekken met je eigen supervisor. Ah, handig dacht ik, kan ik nog even een paar vragen stellen over de stof van Ien (van der Pol). Het was een mooie zomerse dag en ik had er zin in. Had zelfs een pak koekjes meegenomen voor bij de thee. Tja, laten we er dan meteen wat gezelligs van maken, toch?

Hoe gaat het met je?
Ik nestelde mij in de stoel, warme kop thee in mijn handen en we raakten in een ontspannen gesprek. ‘Wat een fijn mens’, dacht ik nog. We praatten over koetjes en kalfjes, stapten over naar Ien(daar was ze dan!) en als in een vloeiende beweging ging het gesprek over naar mij. Ok. Mijn supervisor luisterde aandachtig naar mijn antwoord op haar vraag ‘Hoe gaat het met je?’ en ze vroeg door, en door… en door… Ik voelde mij ondertussen wat onrustiger worden, maar wist het niet helemaal te duiden. Ah komt wel goed dacht ik, gewoon vrolijk doorpraten.

De opmerking…
En toen maakte ze hem, de opmerking die mijn middag op zijn kop zette:  ‘Chantal jij lacht de hele tijd’. En stilte… ‘Ja en… de lach is toch de kortste verbinding tussen mensen. Of niet dan? Ik ben nu heel druk contact met jou aan het maken. Hoezo begin je hierover? Wat is er mis met lachen? Doe normaal!’ Natuurlijk zei ik dit niet hardop. Stel je voor dat ze mij niet meer aardig zou vinden… ‘Chantal’, vervolgde ze, ‘je lacht zelfs wanneer je iets niet leuk vindt. Als jij altijd maar lacht, dan weet ik niet meer wanneer je het nou echt meent. Het komt nep op mij over’. Boem!

Wat een trut!
En die kwam binnen. Recht in mijn hart. Want als ik ergens kippenvel van krijg dan is het onechtheid. En daar zat ik dan.  Als personificatie van mijn eigen allergie. Verslagen, stil en boos. Wat een trut. Wie denkt zij wel niet dat ze is? Ze kent mij niet eens! Maar ze had wel gelijk… Zij was als een prisma die mij een reflectie teruggaf vanuit een hoek die ik nog niet had opgemerkt. Dat was het moment dat ik voor mijzelf uit de kast kwam: ‘Hallo, ik ben Chantal en ik ben een liefdesjunk’.

En toen begon het afkicken…
Vanaf toen is het afkicken begonnen. En dat was nog niet zo makkelijk. Want hoe verander je een patroon dat je ruim 30 jaar hebt ge- en beoefend en dat je hebt geperfectioneerd tot in de puntjes? Ik kan wel zeggen dat ik een pro was op het gebied van liefdesjunkgedrag. Eén coachtechniek bleek in mijn afkickproces erg waardevol te zijn: RET, Rational Emotive Therapy. Laat je trouwens niet afschrikken door het woord therapie. Waar het (simpel gezegd) om gaat is dat je gedachten invloed hebben op je emoties en daarmee ook op je gedrag.

Deze techniek was goud…
Ik gedroeg mij dus als een liefdesjunk omdat ik dacht als een liefdesjunk. (iedereen moet mij aardig vinden). Dat betekende dus ook dat als ik niet meer zou denken als een liefdesjunk ik mij ook minder zou voelen en gedragen als een liefdesjunk. Ik had dus zelf invloed. Hier kon ik wat mee! Ondertussen kwam ik er ook achter dat er nog meer typeringen zijn die horen bij veelvoorkomende ineffectieve gedachten. Zo heb je ook perfectionisten, rampdenkers en mensen met een lage frustratietolerantie. Ik was gelukkig niet de enige…;)

Tem je liefdesjunk (en stop met f*cking perfect te zijn)
Allemaal denkpatronen die kunnen leiden tot onnodige faalangst, minder creativiteit en besluitvaardigheid  en onnodige irritaties. Of die juist leiden tot conflictvermijdend gedrag en ineffectieve communicatie. Wil je juist effectief communiceren en fijn samenwerken dan is het waardevol om je gedachten eens onder de loep te nemen. Ik kan het je van harte aanbevelen. En als je daar hulp bij kunt gebruiken, dan coach ik met liefde. Zelfs op de confronterende momenten dat je mij even niet meer aardig vindt. 😉

Liefs Chantal
06-14789006